Kozijnen en meer

Afhankelijk van het weer zijn we binnen of buiten bezig. Zodra het mooi weer is gaan we verder met de buitenschil. Bij slecht weer gaan zijn er genoeg binnenklusjes. Zo zijn we bezig geweest met de wanden van de voordeur/entree.

Maatvoering blijft lastig voor de leverancier. Maar er zijn genoeg componenten die wel passen. De rest wordt dan op maat gemaakt zodat alles in elkaar past. De stukken bij de voordeur waren het meest accuraat.

De schuifpui is wat verschoven. We hebben diverse componenten gehad van een huis een maat groter. Andere onderdelen passen weer prima. De maatvoering vna de schuifpui zelf maar aangehouden als de defintieve maat. We moeten nog even stoeien met het laatste stukje plafond boven de schuifpui maar het framewerk zit erin. Ook deze stukjes wand dient isolatie ingeblazen te worden. Daarna komt er nog een extra laag isolatie tegen aan (zowel binnen als buiten).

Ook de kozijnen voor de Velux ramen zitten erin. Het is veel werk om van rond naar recht te gaan. Maar het ziet er wel indrukwekkend uit.

Buiten zijn we ondertussen ook begonnen aan de tweede ring.

Omdat er steeds buien overdrijven gaat het stukje bij stukje. Maar we gaan de deadline van eind Augustus wel halen als het weer niet verandert. Als straks de derde ring erin gaat, kan ook het blauwe afdekzeil eraf. Dan hebben we een zwarte Dome 🙂

Nalevering

Deze week is er na heel wat getouwtrek een vrachtwagen uit Frankrijk gekomen. Deze was slechts slechts voor 30% gevuld en bij lange na niet met de materialen die we verwachten. Ramen, deuren, dak, niets van dat alles is gekomen maar zou wel moeten. Immers er zouden nog twee vrachtwagens komen. Dat zullen er nu dus wel drie worden als we deze meetellen.

Deze week is de nalevering van het aftimmerhout voor de schuifpui en de voordeur afgeleverd. Om de vrachtwagen nog enigzins te vullen zijn ook houtvezelplaten toegevoegd. Deze kunnen we mooi voor de binnenmuren gebruiken aangezien de isolatie daarvoor expliciet bij ons belegd werd.

De CNC machine is duidelijk druk geweest. Het hout is een bonte verzameling van latten, balken en plaatmateriaal onder hoeken en rondingen gezaagd. Iets wat met de hand toch zeer lastig te realiseren is. Dus daar zijn we heel blij mee. We kunnen nu op regenachtige dagen verder om het gedeelte bij de schuifpui en voordeur nu ook dicht te maken. Aangezien de deuren er zelf niet zijn zal dat dichttimmeren worden tot die er zijn.

(reststukje voor de verdiepingsvloer. bijzonder stukje snijwerk 🙂

Buitenschil(2)

Eerst wil ik een ieder heel hartelijk danken voor de steun die we mogen ontvangen via de steunactie. Het is hartverwarmend te zien dat er zoveel mensen zijn die net als ons deze unieke woning gerealiseerd willen zien worden.

We hebben uit Frankrijk alleen nog een een rekening gekregen voor materiaal wat al geleverd had moeten zijn. Doordat we daar niet mee akkoord kunnen gaan wordt dit niet geleverd. Van de tekeningen van de hoge ramen is na ruim een jaar nog steeds geen enkel spoor te bekennen. Ook dit zullen we hoogstwaarschijnlijk weer op eigen kracht moeten doen.

Gezien het mooie weer was het tijd om het afdekzeil gedeeltelijk los te nemen. Het op maat maken van de houtvezelplaten is tijdrovend en moet onder dubbele hoeken gebeuren om goed aan te kunnen sluiten.

De eerste drie lagen bestaat nog uit twee platen maar daarna wordt het slechts een enkele plaat. Het is in eerste instantie even zoeken naar de werkwijze die het meest prettig is maar die wordt al gauw gevonden. We zijn begonnen naast de voordeur en gaan tegen de klok in. We doen eerste alleen de onderste laag van de boxen aangezien we hier steeds de hoogwerker voor nodig hebben. De lagen erboven kunnen we van boven af op het dak zelf doen.

Met de fabrikant van de houtvezel platen is contact geweest of de kale platen voldoende zouden zijn. Het blijkt een risico te zijn voor de waterdichtheid van de schil vanwege de kromming. Het advies is om toch folie te gebruiken en dat advies hebben we overgenomen. Van de folie maken we trapezium stukken van welke aan elkaar gelijmd worden.

Naden van de houtvezelplaten worden ingetaped. Door de wind is het plaatsen van deze grote stukken folie lastig. Door hulp latten aan de zijkant te plaatsen kunnen we de folie op zijn plaats houden. Het vast zetten wordt daarna een stuk eenvoudiger.

Dit gehele kunstje zal voor de 24 segementen herhaald moeten worden. Het weer zit nog mee voorlopig mee dus daar moeten we van profiteren. We hebben twee maanden om dit te realiseren. Dan zullen de wanden van isolatie worden voorzien.

Steunactie

Lieve volgers
Een andere blog dan jullie gewend zijn. We hebben de afgelopen jaren veel tegenslagen gehad. Hierdoor staan we nu op het punt dat we niet verder kunnen met de bouw zonder hulp van anderen. Daarom zijn we een crowdfundingsactie gestart. Het laatste wat we willen is onze droom verkopen. We willen het huis graag afbouwen en na jaren in de stacaravan, weer een veilig en warm thuis. Zoals gezegd gaat dit niet lukken zonder hulp. Steun onze actie en doneer tijd, geld of materialen. Dan kunnen wij doorgaan met dit unieke project.

buitenschil – materiaal verzamelen

Het is al weer enige weken geleden dat onze ‘betrouwbare’ leverancier een planning heeft afgegeven voor het restererende materiaal. Op drie maart 2021 is er een planning afgegeven dat we 6 weken na deze datum opnieuw materiaal konden verwachten. Dat zou dus eigenlijk al half april moeten zijn. Echter de datum werd verschoven naar vandaag, half mei. En er is op dit moment geen enkel zicht wanneer de vrachtwagen komt. Het excuus is dat er iemand bij de fabriek is overleden en dat de levering daarom onbekend is. Volgens mij hebben we een soortgelijke smoes een jaar geleden ook gehoort. Zoals gezegd, eigenlijk was de leverancier voor ons al afgeschreven maar je hoopt toch nog iets van je investering terug te zien. In ieder geval zouden nog vervangende vensterbanken geleverd worden door de hout fabriek. Die hebben we wel nodig om de kozijnen te kunnen maken. In het ergste geval moeten we de beschadige exemplaren herstellen en gebruiken. En dan is er nog het hout wat nodig is voor de entree en bij het balkon.

Het huis kan echter niet in de staat blijven staan zoals het nu is. Het afdekzeil mag nu geen enkel gaatje hebben. Na harde wind doe ik een inspectie rondje om te kijken of alles nog dicht is. Als er water binnen komt tast dit de interieur beplating namelijk aan. Dat willen we natuurlijk voorkomen. Aangezien er een formeel statement is dat een van de grootste leveranciers van houtevezelplaten uit Duitsland en de grootste leverancier van dakramen niet meer wil leveren aan de Franse leverancier hebben we besloten dit traject zelf maar in gang te zetten. Het moet simpelweg dicht.

De levering van bouwmaterialen is moeizaam. Levertijden van 2 tot 3 maanden is geen uitzondering en ook de prijzen stijgen regelmatig. Voor de buitenschil worden in het ontwerp houtvezelplaten toegepast welke later met red cedar shingles worden afgedekt. Echter het blijkt dat onze Franse bedenkers nog een ander ‘foutje’ hebben gemaakt. Men was er vanuit gegaan dat de isolatie van binnenuit ingeblazen kon worden maar was vergeten dat dit niet kan omdat anders de interieur platen beschadigd worden. Het zal nu van buitenaf moeten gebeuren wat eigenlijk onwenselijk is. Er is extra bescherming nodig om het geheel ook voor langere tijd waterdicht te houden. Dat was onvoorzien maar niet onmogelijk. Door de vorm van het dak wordt het wel weer improviseren maar daar is een plan voor bedacht.

Goede nieuws is dat de houtvezelplaten zijn binnen. Echter we zullen eerst de buitenrand van de begane vloer met isolatie moeten volblazen om deze platen te kunnen bevestigen. Het staat in de planning om dat direct na pinksteren te doen. Dan maar hopen op droogweer. Zouden we dan eindelijk van het zeil af zijn? Waarschijnlijk niet helemaal want ondertussen is ook de zoektocht naar de Red Cedar shingles begonnen. En dat is net als het ander hout steeds lastiger te verkrijgen.

Ondertussen hebben we beits gekregen voor de binnenzijde. Tot en met pinksteren is het schuren en beitsen. Dat scheelt dan alvast weer voor later in het traject.

‘Elitewijk’ Oosterwold

Terwijl we bezig zijn om de onderdelen te regelen voor de woning valt het aanslagbiljet van de gemeente op de vloermat. De huizenprijzen zijn enorm gestegen en in ook in Oosterwold heeft dezelfde gekheid toegeslagen. De verkoopprijs van de grond is in Oosterwold de laatste jaren al explosief gestegen. Van 28 euro naar 42 euro per vierkante meter. Daarna in 2019 van 42 naar 74 euro de vierkante meter. De huidige grondprijs ligt op 86 euro per vierkante meter. Ondanks het neoliberale gedachtegoed ten aanzien van Oosterwold wordt op dit moment deze grondprijs in Oosterwold dan ook simpelweg betaald (en meer). En dat terwijl de meeste mensen standaard huizen bouwen die je voordeliger in bijvoorbeeld Nobelhorst zou kunnen realiseren. Voor ons betekent dat uiteraard dat de kavel zelf steeds meer waarde krijgt. Leuk voor de verkoop maar minder leuk als je van plan bent te blijven wonen in Oosterwold. Waar het eerste jaar de WOZ met 8% steeg ten opzichte van het jaar daarvoor hebben we dit jaar een absolute topper. Dit jaar is de WOZ waarde met bijna 62% gestegen in een jaar tijd.

Je rustig stellen dat we in een elitewijk komen te wonen. De vraag is of dat ooit de bedoeling is geweest van de bedenkers van Oosterwold.

Kozijnen

Aangezien de wanden gebogen zijn passen er geen standaard ramen in. Toch gebeurt dat wel. Standaard dakramen worden toegepast in de woning. Enige uitzondering zijn de twee hoge raampartijen. Om alles passend te krijgen zijn er speciale kozijnen ontworpen waarop de dakramen bevestigd kunnen worden. Gezien de maatvoeringen problematiek eerst maar eens begonnen om van de vijf kleine ramen een prototype op te bouwen. Dan weten we direkt of het allemaal past.

De afwerkstukken waar het raam in valt zijn kant en klaar. Deze hebben we al een keer in de wand gezet om er zeker van te zijn dat ze passen dus dat stukje kunnen we hier over slaan. Het gaat mij namelijk vooral om de rest van de opbouw. Deze is van binnen naar buiten. Bij gewone dakramen begin je vaak eerst met het raam te plaatsen en daarna de afwerking aan te brengen. Hier gebeurt het precies andersom. De afwerkingsranden vormen namelijk de basis voor de rest van het framewerk waar het dakraam in geplaatst gaat worden. Dit is een op het eerste gezicht wat eigenaardig concept.

Om de afwerkingsranden worden verstevigingsbalken geplaatst welke als drager voor de volgende laag fungeren. Echter meteen blijkt dat de fabriek een uitsparing vergeten is in de bovenste balk. Hierdoor past de balk er helemaal niet. Er zijn vijf van dit type raam en structureel zijn ze alle vijf fout. Dat wordt weer zagen. Aanpassen is iets waar we al niet meer van op kijken.

Links wat is aangeleverd door de fabriek, rechts dan na enig zaag, schuur en beitelwerk wat het resultaat had moeten zijn. Na enig speurwerk blijkt het foutief in de 3D tekening te zitten. Het Dus de fabriek kan hiervan eigenlijk niet schuld krijgen. Gelijk nog maar even gecontrolleerd of dit bij de grotere ramen, die voor beneden bedoeld zijn, wel correct is. Gelukkig blijkt dat het geval.

Nu de balk prima past kunnen we verder. Er wordt een laag isolatie aangebracht.

De isolatie vormt een laag om het dakraam heen. Deze wordt hier als het ware in geklemd. Omdat het materiaal relatief zacht is kun je het raamframe hier straks ook nog engzins in stellen. Op de isolatie zelf kun je het frame van het raam natuurlijk niet bevestigen dus hier komen verstevigings stukken op.

Dat past nu allemaal prima zoals het verder bedoelt was.

Zo zou alles er zonder problemen in moeten kunnen.

We moeten nog wachten op de nieuwe vensterbanken voor de grote ramen. Dan kunnen alle kozijnen erin.

Het blijkt dat de fabriek een pallet vergeten is te leveren om het houtwerk voor de voordeur en schuifpui te kunnen maken. Daar gaan we komende week achteraan. Dat zal men niet leuk vinden want dat zal wel per koerier moeten.

Verder gaan we ook achter de buitenschil aan. Dit zal de woning behoorlijk wind en waterdicht maken. Nadeel is dat uit de offerte is gebleken dat de levertijd enorm is (2 maanden). Alles ligt dus wederom still in afwachting van het houtwerk voor de deur/schuifpui en de buitenschil. Ondertussen zijn we wel begonnen met schuren van het hout. We gaan de (wacht)tijd nuttig gebruiken door alles alvast wat kan in de beits te zetten.

De Franse slag

We zijn bezig met de laatste restpuntjes weg te werken van het geleverde hout. Dat kost veel tijd omdat men het niet zo nauw neemt met de maten. Maatvoering is iets wat duidelijk met de bekende franse slag is gebeurt. Vele onderdelen passen op tekening prima maar krijg je door de vele hoeken waaronder de bevestigingen zich bevinden niet zonder meer in elkaar. Ook is men ‘vergeten’ rekening te houden met bouten en moeren, volgorde van montage, dikte van materialen etc.

Om iets simpels aan te geven. Bovenstaand is een stukje van de ondervloer. Houtenframe tussen het metaal ontbreekt en moet je zelf maken. Dat is wel nodig want de beplating die erop rust valt anders naar beneden. Sommige platen passen, andere zijn te small, andere zijn te breed. Verschillen tot 3 cm kom je rustig tegen. Volgens mij ligt de standaard (meter) nog steeds in Parijs maar het lijkt of die weersafhankelijk is geworden 🙂

Je komt ook onderdelen tegen die hetzelfde zouden moeten zijn maar hier lijkt de CNC machine volledig de weg kwijt te zijn geweest. Vormen, hoeken en maten kloppen niet. En de fabriek die het gemaakt heeft is zelf ook verbaasd, Comment est-ce possible? Schijnbaar is de eindcontrole onvoldoende. Kwalitatief is er dus nog wel ruimte voor verbetering. Uit reststukken, maken we nu zelf de onderdelen en omdat alles onder hoeken gezaagd is, ben ik toch blij dat ik destijds in wat gereedschap geinvesteerd heb.

Verder is het redelijk definitief, de leverancier van de woning Bois Courbes et Construction is economisch falliet. De investeerder blijft maar uitstellen en vanwege de ontstane financiele problemen zullen onze leveringen niet meer komen. Op dit moment is het daarom aan ons om informatie te verzamelen en zullen we alles zelf moeten gaan organiseren. Nu hebben we dat eigenlijk al op heel wat momenten in het proces moeten doen dus helemaal nieuw is het niet. Naast de financiele uitdaging komt er ook een stukje marktonderzoek voor de resterende onderdelen bij. Spannende tijden….

Verdiepingsvloer

Vanwege het mooie weer met hoge termperaturen zijn we toch eerst nog even naar buiten gegaan om de lariks buitenschil te beitsen. Het lichte onbehandelde larikshout heeft nu zijn definitieve kleur gekregen.

Na twee dagen kwasten heb je aan de onderzijde een ander aanzicht.

Daarna weer verder naar binnen en verder met de verdiepingsvloer. De balken waren er al ingezet. Eerst de plafond platen plaatsen. Deze waren vanaf de fabriek op maat gemaakt. Helaas paste deze allemaal niet. Ook hier is de vorm en alle hoeken een probleem met installeren. Maar de zaag is geduldig.

Het resultaat is wederom geweldig.

Na het plaatsen van enkele verstevingsbalken voor de verdiepingsvloer kunnen de platen erop. Ze worden nog even niet vastgeschroefd. De platen zijn eenvoudig te lichtten zodat we er bij kunnen voor installatie en isolatie. De isolatie moet vanuit Frankrijk komen en daar is voor nu (helaas wederom) nog steeds geen zicht op. Het blijft gedoe met de leverancier.

Het eerste stuk ligt er erin. Dat maakt het schuren en beitsen van de binnenzijde en spanten een stuk eenvoudiger 🙂

We zijn op de kozijnen voor de Velux ramen na door het geleverde hout heen. De kozijnen kunnen we door een fabricage probleem nog niet worden geplaatst. Hiervoor wordt nieuw materiaal aangeleverd met de volgende vrachtwagen. Daar moeten we weer op wachten.

Ondertussen gaan we de binnenzijde schuren en beitsen. Dan is dat alvast maar weer gedaan.

Van buiten naar binnen

Het mooie weer wordt langzaam aan minder en we hebben buiten nog wel wat klusjes te doen.

Alle tussenspanten zijn aangebracht zodat deze straks met isolatie gevuld kunnen worden. Door wat kleine probleempjes met het geleverde hout voor de kozijnen van de andere ramen kunnen deze boxen niet afgerond worden.

En omdat er regen voorspeld werd zijn we ook in het donker bezig geweest om het huis weer in te pakken.

Omdat er buiten dan niet zoveel meer gedaan kan worden voor er nieuw materiaal komt, zijn we binnen verder gegaan met de verdiepingsvloer. Dat verliep eigenlijk allemaal redelijk voorspoedig. Alleen het kleine mini balkon was nog even puzzelen maar het resultaat is wel indrukwekkend.

Volgende fase is het aanbrengen van de verdiepingsvloer zodat we er ook op kunnen lopen.

En danmoeten we tevens nog even nadenken over de trap.

Het blijkt dat, het stootbord waar deze tegenaan komt, betekent dat we treden te kort komen. Daarvoor zal ik toch nog even terug naar de tekentafel moeten. Het zou zonde zijn als deze er niet in zou komen of opnieuw gemaakt moet worden.